Warunki uznania doręczenia zastępczego za skuteczne

Uznanie doręczenia korespondencji sądowej za skuteczne wymaga wysłania jej pod aktualny adres oraz wskazania aktualnego imienia i nazwiska odbiorcy. W przypadku braku spełnienia tych warunków nie można przyjąć fikcji doręczenia w trybie art. 139 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego.

Tak stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z 16 lutego 2017 r., III CZP 105/16.

Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przedstawionego Sądowi Najwyższemu zapadło na skutek wniosku Sądu Rejonowego w Grudziądzu. Rozpatrywał on sprawę w postępowaniu nakazowym. Na skutek pozwu referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty, w którym zobowiązał pozwaną do zapłaty powodowi dochodzonej w pozwie kwoty wraz z odsetkami i kosztami procesu. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłka zawierająca odpis nakazu nie została przez adresatkę podjęta. W toku postępowania ustalono, że pozwana wyszła za mąż i zmieniła nazwisko, jak również zmieniła adres zamieszkania. W związku z tym, ponownie zarządzono doręczenie odpisu nakazu pod nowy adres, wskazując jednak nazwisko panieńskie pozwanej. Korespondencja sądowa, mimo dwukrotnego awizowania, kolejny raz nie została podjęta w terminie.

Referendarz sądowy przyjmując fikcję prawną z art. 139 § 1 k.p.c., uznał zarządzeniem przesyłkę za doręczoną. Następnie, po uprawomocnieniu się nakazu, postanowieniem nadał mu klauzulę wykonalności. Pozwana zaskarżyła postanowienie, zarzucając naruszenie art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. przez przyjęcie, że nakaz jest prawomocny, mimo że nie został prawidłowo doręczony....