Zwolniony może domagać się więcej niż przewiduje kodeks pracy

Przyznanie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy nie zamyka pracownikowi możliwości dochodzenia uzupełniającego odszkodowania na podstawie kodeksu cywilnego.

Możliwość dochodzenia przez pracowników dodatkowego odszkodowania w razie wadliwego rozwiązania z nimi umowy o pracę jest częstym przedmiotem sporów. Dotyczą one zarówno samej dopuszczalności żądania odszkodowania przewyższającego ustanowione w kodeksie pracy limity, jak i przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej pracodawców.

Bez wypowiedzenia

Jeśli pracodawca wadliwie rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia (w trybie art. 52 lub 53 k.p.), pracownik może złożyć odwołanie do sądu pracy i domagać się przywrócenia do pracy lub zasądzenia odszkodowania. Wysokość odszkodowania w razie stwierdzenia wadliwości rozwiązania umowy przewidziana jest w art. 58 k.p. Jest ona limitowana i niezależna od faktycznej wysokości szkody poniesionej przez pracownika wskutek natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę. Odszkodowanie to nie może być więc traktowane jako świadczenie odszkodowawcze sensu stricto. Tytułem do uzyskania odszkodowania nie jest bowiem wykazanie szkody przez pracownika, ale wykazanie wadliwego rozwiązania umowy o pracę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 kwietnia 2025 r., sygn. akt III PSK 149/24). Przysługuje ono w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, zaś w przypadku rozwiązania umowy zawartej na czas określony – w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, lecz nie więcej niż za okres wypowiedzenia. Zatem...