Ślubowanie sędziów TK przed prezydentem to zwyczaj

Prezydent nie posiada kompetencji do „odebrania” lub „przyjęcia” ślubowania w sensie czynności decyzyjnej. Warunkiem koniecznym jest, aby treść roty ślubowania wraz z informacją o tożsamości ślubującego dotarła do wiadomości głowy państwa.

Wywiad udzielony przez dr. hab. Jacka Zaleśnego „Rzeczpospolitej” 14 marca 2026 r. jest głosem w sprawie, która – jak sam rozmówca trafnie zauważa – stanowi od ponad dekady jądro polskiego kryzysu konstytucyjnego. Pytanie o to, czy prezydent może skutecznie zablokować objęcie urzędu przez sędziów Trybunału Konstytucyjnego wybranych przez Sejm, jest pytaniem o granice ingerencji władzy wykonawczej w funkcjonowanie władzy sądowniczej.

Tezy wywiadu wymagają jednak polemiki, ponieważ prof. Zaleśny wskazał niektóre elementy jako wynikające z norm prawnych, podczas gdy są to tylko normy zwyczajowe – i co ważne – to w oparciu o te normy konstruowana jest argumentacja, jakoby prezydent miał w tym zakresie jakieś uprawnienia władcze, czy w ogóle jakąś kompetencję.

W tym zgadzam się z prof. Zaleśnym

Zgadzam się z prof. Zaleśnym z tym, że sędziów TK wybiera Sejm, a przysięgę składają wobec prezydenta – co wynika z art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów TK. Zgadzam się również, że sam wybór przez Sejm nie jest wystarczający do nawiązania stosunku służbowego sędziego – art. 5 tej ustawy wiąże tę konsekwencję dopiero ze złożeniem ślubowania. Zgadzam się również z tym, że prezydenta wiąże zasada legalizmu (art. 7 konstytucji), która dla każdego działania nakazuje mu posiadać wyraźną podstawę prawną, co najmniej rangi ustawowej....