Zbrodnia wołyńska

autor zdjęcia: MOZCO/Shutterstock

źródło: Rzeczpospolita

Warszawski pomnik ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich na Kresach przez OUN i UPA

autor zdjęcia: kprp

źródło: Rzeczpospolita

W lipcu 2018 r. prezydent Andrzej Duda z okazji 75. rocznicy „krwawej niedzieli” oddał hołd ofiarom rzezi wołyńskiej – złożył kwiaty w miejscu nieistniejącej dziś polskiej wsi Pokuta na Wołyniu

autor zdjęcia: IPN

źródło: Rzeczpospolita

Ewa Siemaszko (ur. 1947) – córka Władysława Siemaszki; inżynier technolog żywienia, od 1990 r. badaczka ludobójstwa dokonanego na Polakach mieszkających na Kresach Wschodnich podczas II wojny światowej Władysław „Wir” Siemaszko (1919 – 2025) – polski prawnik, kombatant AK, działacz kresowy, od lat 80. XX w. badacz ludobójstwa na Wołyniu w okresie II wojny światowej. Kawaler Orderu Orła Białego i Orderu Virtuti Militari

autor zdjęcia: PAP Radek Pietruszka DG

źródło: Rzeczpospolita

Obchody 60. rocznicy „krwawej niedzieli”: prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski i prezydent Ukrainy Leonid Kuczma oddają cześć pomordowanym. Wołyń, 11 lipca 2003 r.

źródło: Rzeczpospolita

GRY PAMIĘCIĄ. O POLITYCE HISTORYCZNEJ, POLSCE, UKRAINIE I ROSJI Wydawnictwo Literackie, Kraków 2026

źródło: Rzeczpospolita

Z okazji 83. rocznicy „krwawej niedzieli” publikujemy fragment książki „Gry pamięcią”, w której Andrzej Brzeziecki rozmawia z profesorem Grzegorzem Motyką „o polityce historycznej, Polsce, Ukrainie i Rosji”.

W latach dziewięćdziesiątych XX wieku problemem w relacjach polsko-ukraińskich wydawał się przede wszystkim Cmentarz Orląt, jeśli zaś idzie o UPA, to, wychowani na Łunach w Bieszczadach, raczej kojarzyliśmy ją z tym regionem. W którym momencie uświadomiłeś sobie, że to Wołyń stanie się centralnym punktem sporów?

Na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku panowały pewien chaos i deficyt wiedzy na temat zbrodni wołyńskiej. Wszyscy pytali, ile w tych opowieściach o zbrodniach UPA jest prawdy. Sam się nad tym wtedy zastanawiałem. Wiedza o kłamstwach propagandy komunistycznej dawała nadzieję, że może było mniej strasznie, że może za największe zbrodnie odpowiada ktoś trzeci: Niemcy albo Sowieci. Jednak kolejne odkrywane dokumenty odzierały ze złudzeń. Niezwykle ważne były ekshumacje dokonane przez Leona Popka jeszcze w 1992 roku. Były to działania prowadzone właściwie po partyzancku, bez zgody strony ukraińskiej. I, niestety, prowadzone także bez pieniędzy i odpowiedniego sprzętu. A jednak pokazały w sposób naukowy, że kilkaset osób zabito tępym narzędziem. Tak jak przedstawiali to nieliczni ocalali świadkowie. Od tamtej pory nie można już było mówić, że mordy na Wołyniu to wytwór wyobraźni albo legenda kresowa podsycana przez Moskwę. Gdy z kolei w 1995 roku po raz pierwszy prowadziłem...