Nie wszyscy niepełnosprawni mają dłuższe wakacje

Dziesięć dni dodatkowego urlopu dostanie osoba z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności. Ale nie wtedy, gdy jest nauczycielem lub pracuje w służbie cywilnej

Prawo do dziesięciu dni dodatkowego urlopu wypoczynkowego w roku kalendarzowym nie przysługuje każdemu pracownikowi niepełnosprawnemu. Mają je jedynie osoby zaliczone do znacznego bądź do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Tak wynika z art. 19 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (DzU z 2008 r. nr 14, poz. 92 ze zm.; dalej ustawa o rehabilitacji).

Tych dodatkowych dni wakacyjnych, podobnie jak w przypadku zwykłego urlopu wypoczynkowego, uprawniony pracownik nie może się zrzec. Jeśli ich nie wykorzysta w jednym roku, przechodzą na rok następny. A gdy odchodzi z firmy, mając niewybrany ten urlop, powinien otrzymać w zamian ekwiwalent pieniężny.

Pierwszy i kolejne

Pierwszy urlop dodatkowy pracownik uzyska po przepracowaniu roku, licząc od dnia zaliczenia go do jednego z dwóch wymaganych stopni niepełnosprawności. Ustawa o rehabilitacji nie określa jednak, kiedy taki podwładny nabywa prawo do kolejnych urlopów. Milczy też w kwestii zasad wykorzystywania czy pomniejszania tego wypoczynku.

W art. 66 odsyła natomiast do kodeksów: postępowania administracyjnego, cywilnego oraz pracy – w sprawach w niej nieunormowanych.

Zatem prawo do kolejnego dodatkowego urlopu wypoczynkowego osoba zaliczona do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nabywa –...