Tyrmand architektoniczny

Liczący 159 stron tom wydawnictwa MG zawiera 24 felietony i eseje ogłaszane w latach 1947 – 1951 na łamach „Przekroju", „Stolicy" i „Tygodnika Powszechnego" (jedynie ostatni tekst pochodzi z 1956 roku) zebrane teraz po raz pierwszy w postaci książki. Tyrmand pisywał w tamtych latach o jazzie, sporcie i teatrach warszawskich. Tu mamy wyłącznie teksty dotyczące odbudowy Warszawy, jej architektury. Tyrmand pozostający w naszej pamięci jako zdecydowany antykomunista w tym jednym punkcie uczestniczy w powszechnym rozejmie społeczeństwa i władz.

W utworach fabularnych, a potem w „Dzienniku 54" jest z reguły ironiczny. Pisząc o Warszawie, objawia entuzjazm, staje się liryczny. Jego trwające zaledwie rok (1938 – 1939) studia architektoniczne w Paryżu owocują umiejętnością opisu i oceny budynków. Po lekturze szkicu „Atakuję Nowy Świat", gdzie zasadnicza aprobata odtworzenia tej tak ważnej dla warszawiaków ulicy łączy się z wytknięciem paru przykrych omyłek, odczułem potrzebę spaceru z książką w ręku. I rzeczywiście: dom Pod Lwem – na północnym rogu Ordynackiej (Nowy Świat 60) – „różni się od swego otoczenia. Ma taką samą wysokość i...