Plan ogólny i co dalej? Deweloper w planistycznym labiryncie

W razie nieuchwalenia planu ogólnego do 30 czerwca 2026 r. gminom i inwestorom grozi poważny paraliż planistyczny. Tymczasem jednostek samorządu, które już przyjęły ten dokument, jest zaledwie kilka.

Rok 2026 przyniesie prawdziwą rewolucję w zagospodarowaniu przestrzennym. Jak się do niej przygotować, aby nie zagubić się w świecie nowych przepisów?

Rozległa nowelizacja ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym („UPZP”), uchwalona w 2023 r., bez wątpienia przemodelowała dotychczasowy porządek planistyczny.

Jedna z najważniejszych zmian wprowadzonych na mocy nowych przepisów polega na zniesieniu studium kierunków i uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego. Chodzi o obligatoryjny dokument gminy, określający jej ogólną politykę przestrzenną. Wspomniane studia wygasną już 30 czerwca 2026 r. i powinny zostać zastąpione planami ogólnymi.

Planistyczny fundament

Plan ogólny różni się od studium nie tylko pozycją prawną, lecz także zakresem regulacji. Przede wszystkim, w przeciwieństwie do zastępowanego dokumentu, będzie on stanowił akt prawa miejscowego.

Ponadto, w świetle przepisów nowelizacji, każdy plan ogólny powinien zawierać obowiązkowe elementy w postaci wyznaczenia stref planistycznych oraz określenia gminnych standardów urbanistycznych. Natomiast jego fakultatywne komponenty obejmują wyznaczenie obszaru uzupełnienia zabudowy oraz obszaru zabudowy śródmiejskiej.

Przepisy dopuszczają możliwość ustanowienia następujących stref planistycznych:

∑ strefy...