Struktura kapitału intelektualnego – identyfikacja dla celów gospodarczych

Model struktury kapitału intelektualnego, nawet w sytuacji braku zamiarów sprzedażowych czy też licencyjnych właściciela składników IP, pozwala na krytyczną analizę jego stanu posiadania i określenie priorytetów.

Idea kapitału intelektualnego stała się w okresie ostatnich kilkudziesięciu lat pierwszoplanową koncepcją kształtującą procedury wyceny projektów inwestycyjnych i ukształtowanych już przedsiębiorstw. W zakresie wielu inicjatyw krajowych przedsiębiorców, zwłaszcza w segmencie małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) występuje coraz częściej potrzeba zdefiniowania struktury aktywów niematerialnych, wytworzonych w ramach działalności konkretnego przedsiębiorstwa, które mają stać się przedmiotem transakcji kupna-sprzedaży czy wniesienia aportem lub też podlegać licencjonowaniu na rzecz innego podmiotu.

Nie tylko marka

Typową inicjatywą jest na przykład utworzenie przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność w formule JDG (jednoosobowa działalność gospodarcza) spółki prawa handlowego (w której nadal odgrywa on kluczową rolę), a następnie udzielenie tej spółce licencji na użytkowanie należących prawnie do niego aktywów niematerialnych (najczęściej w postaci marki firmowej lub produktowej czy innych składników IP). Sam przedsiębiorca zachowuje swój poprzedni byt gospodarczy w formie JDG, ale ta działalność sprowadza się wówczas często już tylko do pełnienia biernej roli licencjodawcy.

Wspólnym problemem dla takich inicjatyw jest to, iż animatorzy tych projektów w ramach terminu „aktywa niematerialne” bardzo często...