Wypłata pożyczek na rzecz podmiotów powiązanych stanowi ukryty zysk

Pożyczki mieszczą się w grupie świadczeń, które ustawodawca wprost traktuje jako ukryte zyski. Założeniem CIT estońskiego jest bowiem opodatkowanie faktycznej dystrybucji majątku, a nie tylko formalnej dywidendy.

null

Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 19 grudnia 2025 r. (I SA/Lu 393/25).

Spółka prowadząca sprzedaż detaliczną w modelu e-commerce złożyła w kwietniu 2025 r. wniosek o interpretację indywidualną przedstawiając planowane (i częściowo już zrealizowane) finansowanie w formie pięciu pożyczek. Wnioskodawca podkreślił, że umowy pożyczek zostały zawarte na warunkach rynkowych. Jednocześnie zaznaczono, że pożyczki nie mają charakteru konsumpcyjnego, a ich udzielenie nie jest uzależnione od posiadania prawa do udziału w zysku. W tej perspektywie spółka twierdziła, że nie dochodzi do wypłaty „ukrytych zysków” w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o CIT, a wykładnia pojęcia „w związku z prawem do udziału w zysku” powinna mieć charakter materialny, a nie formalny. Jeśli świadczenie nie jest funkcjonalnie równoważne dywidendzie, to nie stanowi ukrytego zysku.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał jednak stanowisko spółki za nieprawidłowe. Wskazał, że katalog z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT zawiera przykłady świadczeń...