Walka bogactwa z biedą

autor zdjęcia: Jakub Ostałowski

źródło: Fotorzepa

Mariusz Treliński postanowił zamienić „Turandot” w kameralną psychodramę

źródło: Archiwum

Katarzyna Hołysz i Franciszka Kierc jako Salome śpiewająca i tańcząca

W minionym sezonie skromne spektakle godnie rywalizowały z inscenizacyjnym szaleństwem

Opera jest sztuką totalną – lubi mawiać Mariusz Treliński i na narodowej scenie, której jest szefem artystycznym, udowadnia słuszność tego stwierdzenia. Muzyka i śpiew muszą być poparte obrazem, ruchem, wizją plastyczną, a nade wszystko reżyserskim pomysłem.

Według tych reguł przygotowano premiery sezonu w Operze Narodowej, począwszy od „Pasażerki" Weinberga (reż. David Pountney), w której oszałamiała scenografia, łącząca elegancki transatlantyk z realiami obozu w Auschwitz, aż po „Matsukaze" Hosokawy. Niemka Sasha Waltz zamieniła współczesną operę japońskiego kompozytora w widowisko nowego typu. Granice między gatunkami uległy zatarciu, nie wiadomo było, kto na scenie jest śpiewakiem, a kto tancerzem. Widz nie miał czasu na rozwikłanie tej zagadki, bo chłonął kolejne niezwykłe obrazy sceniczne.

W pięciogodzinnych „Trojanach" Berlioza reżyser Carlus Padrissa dał z kolei pokaz tego, co obecnie jest trendy. Niczego nie należy więc pokazywać tak, jak życzył...