Niewidzialna armia, która zmieniła bieg wojny
Wysiłek polskiego wywiadu był podporządkowany głównym celom: pokonaniu III Rzeszy i odzyskaniu niepodległości. Przez całą wojnę zakładano, że zwycięstwo aliantów przyniesie Polsce miejsce wśród wolnych państw Europy. Rzeczywistość okazała się znacznie bardziej skomplikowana i gorzka.
Ponad dwadzieścia historii. Dziesiątki nazwisk. Setki akcji, meldunków, decyzji podejmowanych z dala od frontów, ale nie mniej brzemiennych w skutki. Cykl „Polskie sekrety wojny” publikowany niemal przez rok na łamach „Rzeczpospolitej” był opowieścią o ludziach, którzy działali w cieniu, ale ich decyzje i dokonania miały olbrzymi wpływ na losy wojny. Opowieścią o ludziach bardzo znanych i tych, którzy dzisiaj są całkowicie zapomniani. Teraz czas spojrzeć na ich wysiłek z szerszej perspektywy.
Polski wywiad w czasie wojny
Jesienią 1939 r. Polska przegrała kampanię militarną, ale wojny nie zakończyła. Państwo podziemne, które zaczęło się rodzić jeszcze w płonącej Warszawie, szybko stało się jednym z najlepiej zorganizowanych i najskuteczniejszych systemów konspiracyjnych w okupowanej Europie. Jego kręgosłupem był wywiad – kluczowy i niezwykle skuteczny element tej struktury.
Polski wywiad czasu II wojny światowej nie był ani jedną strukturą, ani jednym środowiskiem. Tworzyli go oficerowie przedwojennej „Dwójki”, emisariusze rządu na uchodźstwie, cichociemni, kurierzy, a także tysiące anonimowych współpracowników rozsianych po całej Europie. Od konspiracyjnej Służby Zwycięstwu Polski, przez Związek Walki Zbrojnej, kontrowersyjnych „Muszkieterów”, aż po Armię...
Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)



