Reżyserzy nie poddają się

autor zdjęcia: JOHANNES EISELE

źródło: AFP

Reżyser Jafar Panahi nie może opuszczać Iranu, w Berlinie obecny jest na posterach

źródło: AP

Jude Law i Catherine Zeta-Jones w scenie z filmu „Panaceum” Stevena Soderbergha

Berlinale. Można nakręcić film po kryjomu wbrew zakazom władz i będzie on nie mniej ciekawy niż ten z Hollywood.

Korespondencja z Berlina

Irańczyk Jafar Panahi, mający w swym kraju 20-letni zakaz pracy, realizuje „Zasunięte zasłony" i przysyła je do Niemiec. Steven Soderbergh, który w ciągu ostatnich 24 lat nakręcił prawie 30 wielkich filmów, twierdzi, że „Panaceum" to jego pożegnanie z dużym ekranem.

Bohater za kratami

„Zasunięte zasłony" trudno oceniać w kategoriach filmowych. Pierwsza i ostatnia scena to widok poprzez zakratowane okna, bo oglądamy dziennik człowieka w potrzasku. Bohater – pisarz – żyje odcięty od świata. Reżim kazał wybić wszystkie psy, dlatego zamknął się w domu na prowincji ze swoim małym, wiernym zwierzakiem.

Panahi robi film o zagrożeniu i strachu, który niszczy wszystko. O artyście skazanym na twórczy niebyt. Robi film o sobie. Gdy pisarz zakrywa płótnem plakaty filmów Panahiego, z drabiny schodzi  sam reżyser. Odtąd on jest głównym bohaterem filmu, pisarz to tylko wytwór jego wyobraźni. W „Zasuniętych zasłonach" czuje się potworną mękę. Co ma zrobić filmowiec pozbawiony wolności, bez pieniędzy na produkcję i...