Umysł nazisty: eskalowanie rasizmu

autor zdjęcia: AFP

źródło: Rzeczpospolita

Egzekucja Żydów przez niemieckie oddziały Einsatzgruppen w Iwanhorodzie na Ukrainie, 1942 r.

autor zdjęcia: Vilensija/wikipedia

źródło: Rzeczpospolita

Tablica upamiętniająca Żydów zamordowanych 27 czerwca 1941 r. w garażach Lietūkisu w Kownie

źródło: Rzeczpospolita

UMYSŁ NAZISTY Wielka Litera, Warszawa 2025

Śladem regularnych wojsk niemieckich podążały szwadrony śmierci, Einsatzgruppen. Dopuszczały się zbrodni na nieznaną dotąd skalę: zaczęła się orgia przemocy i nienawiści.

Wczesnym rankiem 22 czerwca 1941 roku Niemcy i ich sojusznicy rozpoczęli największą i najkrwawszą kampanię wojenną w historii: prawie cztery miliony żołnierzy wkroczyły na teren Związku Radzieckiego. Jedna grupa posuwała się w kierunku państw bałtyckich, druga w kierunku Moskwy, trzecia szła przez terytorium Ukrainy. Podobnie jak podczas kampanii wrześniowej, śladem regularnych wojsk podążały szwadrony śmierci, czyli Einsatzgruppen, grupy operacyjne. Dopuszczały się zbrodni na nieznaną dotąd skalę: zaczęła się orgia przemocy i nienawiści. Einsatzgruppen zamordowały ponad milion ludzi – niektóre szacunki mówią nawet, że półtora miliona ofiar. Zabijano z bliska, krew, fragmenty mózgów i odłamki kości brudziły sprawcom mundury.

Zbrodnie o podłożu rasistowskim

Dla nazistów przyszedł czas wielkiego sprawdzianu. Hitler od dawna powtarzał, że Związek Radziecki stanowi podwójne zagrożenie jako kraj bolszewików i Żydów, a władcami „dzisiejszej Rosji są splamieni krwią nikczemni przestępcy […], szumowiny ludzkości”. Wspinając się na wyżyny retorycznej przesady, dodawał, że „sprawują najokrutniejszą tyranię wszech czasów”.

Palił się, by ich zniszczyć, zdecydował więc, że Niemcy będą walczyły na dwóch frontach. Pierwotny plan zakładał, że najpierw wygrają na Zachodzie, ale...