Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Szukaj w:
[x]
Prawo
[x]
Ekonomia i biznes
[x]
Informacje i opinie
ZAAWANSOWANE

Koniec świata katarów

27 lutego 2026 | Rzecz o historii | Bogusław Chrabota
Widok współczesny ruin zamku w Montségur (Francja)
autor zdjęcia: Santi Rodriguez/Shutterstock
źródło: Rzeczpospolita
Widok współczesny ruin zamku w Montségur (Francja)
Katarzy wydaleni z Carcassonne w 1209 r. Ilustracja z ok. 1415 r.
autor zdjęcia: British Library/Wikimedia Commons
źródło: Rzeczpospolita
Katarzy wydaleni z Carcassonne w 1209 r. Ilustracja z ok. 1415 r.
Obraz Pedra Berruguete’a (przed 1499 r.) ukazujący legendę o sporze między św. Dominikiem a katarami, podczas której książki obu stron zostały wrzucone do ognia – okazało się, że tomy św. Dominika nie spłonęły
autor zdjęcia: Prado/Wikipedia
źródło: Rzeczpospolita
Obraz Pedra Berruguete’a (przed 1499 r.) ukazujący legendę o sporze między św. Dominikiem a katarami, podczas której książki obu stron zostały wrzucone do ognia – okazało się, że tomy św. Dominika nie spłonęły
Ludwik IX Święty (1214–1270) – król Francji od 1226 r. (panował 44 lata), syn Ludwika VIII z dynastii Kapetyngów, święty Kościoła katolickiego, organizator i uczestnik VI i VII wyprawy krzyżowej. Na zdjęciu: obraz El Greco, namalowany w 1592 r.
autor zdjęcia: Louvre Museum/Wikimedia Commons
źródło: Rzeczpospolita
Ludwik IX Święty (1214–1270) – król Francji od 1226 r. (panował 44 lata), syn Ludwika VIII z dynastii Kapetyngów, święty Kościoła katolickiego, organizator i uczestnik VI i VII wyprawy krzyżowej. Na zdjęciu: obraz El Greco, namalowany w 1592 r.

Katarzy (albigensi) to dualistyczny ruch religijny działający głównie w XI–XIII wieku w południowej Francji (Langwedocji) oraz we Włoszech, uznany przez Kościół katolicki za herezję. Oto wybrane fragmenty z powstającej właśnie powieści historycznej o katarach.

(…) Nie wszyscy u stóp Montségur spali tej nocy. Między namiotami kręcili się leniwie strażnicy. Sierżanci królewscy spoglądali co jakiś czas w górę, by spojrzeć na jaśniejące w przebłyskach mdłego Księżyca wieże heretyckiej twierdzy. „Synagoga szatana” – tak ją nazwano ze względu na wyznawców bestii, którzy skryli się w jej murach. Dla oblegających jawiła się jako zawieszone pod chmurami gniazdo złych ptaków, sępów zapewne, bo tylko do nich można było porównać ludzi, którzy nienawidzili krzyża i zaprzeczali narodzinom Chrystusa. Nie wierzą w Bogarodzicę, nie czczą świętych, sakramentów, nie jedzą mięsa, a oglądając się na mury kościołów spluwają trzy razy. Piją wino z ludzkich czerepów. Zabijają mnichów i księży.

Hugo de Arcis, przywódca armii Chrystusa, miał powód do zadowolenia. W nocy jego żołnierze odparli bestialski atak heretyków na Rod del Tor, gdzie mieścił się szaniec z wielką bombardą kruszącą mury Montségur i łamiącą serca obrońców. Atak przypuszczono długo przed świtem. Heretycy rzucili się z pasją na chrześcijan, sądząc, że ci śpią. Ale od czego są szpiedzy? Arcis przechwycił informację z twierdzy, uprzedził Gaskończyków, a ci czekali tylko uzbrojeni w miecze i topory. Gdy tylko heretycy rzucili...

Dostęp do treści Archiwum.rp.pl jest płatny.

Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną.

Ponad milion tekstów w jednym miejscu.

Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"

Zamów
Unikalna oferta
Wydanie: 13414

Wydanie: 13414

Spis treści

Reklama

Gość „Rzeczpospolitej”

Zamów abonament