Fabryki PGZ mają produkować 200 tys. pocisków 155 mm rocznie

źródło: Rzeczpospolita

Fabryki amunicji wielkokalibrowej starają się uruchomić nie tylko spółki państwowe, ale także firmy prywatne mat. pras.

Brak amunicji wielkokalibrowej to do dziś największa bolączka polskiej armii. Przez dekady mówiono o amunicyjnej suwerenności, ale jej nie budowano. Mimo rządowych programów i przeznaczonych na ten cel miliardów złotych trudno nadrobić wieloletnie zaniedbania.

Polska przez dekady składała amunicję 155 mm z kupowanych na Zachodzie komponentów. Do wybuchu wojny w Ukrainie produkcją nikt się specjalnie nie przejmował: niewielkie ilości potrzebne do szkolenia szybciej i taniej było kupić, niż budować pod nie przemysł. W efekcie magazyny świeciły pustkami. Wojskowi oceniali, że w razie konfliktu zapasów starczyłoby na 5–7 dni.

– Jest to możliwe w wielu obszarach i typach amunicji. Pięć dni, może tydzień, może dwa. Potem, jak pomoc sojuszników nadejdzie w porę, być może zdarzy się jakiś cud – przyznał w marcu 2025 r. w „Gościu Wydarzeń” w Polsat News gen. Dariusz Łukowski, ówczesny szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Robiło to wrażenie tym większe, że Rosjanie wystrzeliwali w Ukrainie ok. 30 tys. pocisków artyleryjskich dziennie, a Ukraińcy do 17 tys. Wojna ujawniła brutalną prawdę: kraj, który składa pociski z importowanych części, nie może być realnie bezpieczny. Dopiero w ostatnich latach zaczęto nadrabiać dekady zaniedbań.

– W grudniu 2023 r., tuż po objęciu przeze mnie funkcji premiera, produkcja pocisków 155 mm w Polsce wynosiła około 5 tys. rocznie. W tym roku osiągniemy blisko 30 tysięcy. Zamiarem realistycznym jest to, że w perspektywie dwóch lat osiągniemy pułap blisko 200 tys. rocznie – mówił premier Donald Tusk przed rokiem podczas wizyty w zakładach Nitro-Chem.

Fabryki widmo,...