Pracy po godzinach można odmówić tylko wyjątkowo

źródło: materiały prasowe

Sebastian 
Kryczka, ekspert prawa pracy

Zmęczenie pracownika 
czy jego stan zdrowia 
nie zawsze uzasadnią sprzeciw wobec realizacji zadań nadliczbowych. 
Brak przekonywających okoliczności może zakończyć się rozwiązaniem umowy.

Praca w godzinach nadliczbowych to powszechnie stosowany wyjątek od założonej organizacji czasu pracy. Jest ona możliwa tylko w dwóch sytuacjach:

- prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony zdrowia lub życia ludzkiego, ochrony mienia, środowiska lub usunięcia awarii,

- szczególnych potrzeb pracodawcy.

Szczególne potrzeby pracodawcy nie są zdefiniowane i często mocno dyskusyjne powody uzasadniają wydanie polecenia pracy w godzinach nadliczbowych. Szczególne potrzeby to więc takie, które nie występują w trakcie normalnie zaplanowanego procesu pracy. To pracodawca ocenia, czy takie wyjątkowe okoliczności faktycznie wystąpiły; nie musi tego konsultować z pracownikami.

Każdy przełożony

Przepisy nie regulują ani formy wydania polecenia pracy w godzinach nadliczbowych, ani tego, kto może to zrobić oraz z jakim wyprzedzeniem.

Co do formy, dopuszczalna jest każda – pisemna, ustna, wydana za pomocą poczty elektronicznej. Dużo przy tym zależy od specyfiki zakładu i panujących w nim zwyczajów. Dobrym rozwiązaniem jest uregulowanie procedury wydawania poleceń pracy nadliczbowej w przepisach wewnątrzzakładowych.

Natomiast w zależności od struktury organizacyjnej zakładu dyspozycję taką wydaje osobiście pracodawca, bezpośredni przełożony lub w nadzwyczajnych okolicznościach inna umocowana osoba, np. prowadząca akcję...