Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.

Szukaj w:
[x]
Prawo
[x]
Ekonomia i biznes
[x]
Informacje i opinie
ZAAWANSOWANE

Od witenagemotu do Westminsteru

20 listopada 2020 | Rzecz o historii | Kazimierz Jasiński
Król z witenagemotem – radą starszyzny, która od VII do XI wieku doradzała monarsze w podejmowaniu najważniejszych decyzji w królestwie
źródło: akg-images / Erich Lessing/E+AST NEWS
Król z witenagemotem – radą starszyzny, która od VII do XI wieku doradzała monarsze w podejmowaniu najważniejszych decyzji w królestwie
Pałac westminsterski za czasów panowania króla Henryka VIII
źródło: H J Brewer/Wikimedia Commons
Pałac westminsterski za czasów panowania króla Henryka VIII
Tron królewski w sali posiedzeń Izby Lordów
źródło: U.S. Departement of Defense/ Wikimedia Commons
Tron królewski w sali posiedzeń Izby Lordów
Ceremonial mace – zdobiona buława noszona przed władcą lub dostojnikami państwowymi podczas ceremonii w parlamencie
źródło: Queensland State Archives/Wikimedia Commons
Ceremonial mace – zdobiona buława noszona przed władcą lub dostojnikami państwowymi podczas ceremonii w parlamencie

Parlament brytyjski to jedna z najstarszych instytucji w Europie. Niektóre jego tradycje, choć dzisiaj wydają się zabawne i archaiczne, wykuwały się w bardzo dramatycznych i mrocznych czasach.

Prawzorem dla przyszłego parlamentu brytyjskiego był średniowieczny, anglosaski witenagemot – rodzaj zgromadzenia narodowego, które miało doradzać władcy w podejmowaniu najważniejszych decyzji. Witenagemot był także pewną formą sądu królewskiego wzorowanego na podobnej instytucji w państwie Karolingów. Spotkania witan odbywały się w różnych miejscach w kraju. Uczestniczyć w nich mogli przedstawiciele lokalnych społeczności. Podczas obrad omawiano rozmaite sprawy regionalne, jak również dotyczące całego kraju.

Najczęściej witenagemoty zbierały się w okolicach Winchesteru i Londynu, rzadziej na północy w Nottingham i Lincoln. Obok króla i szlachetnie urodzonych królewskich wasali w często burzliwych naradach uczestniczyli także biskupi i opaci.

W XI wieku Wilhelm Zdobywca zastąpił witenagemot instytucją nazywaną Curia Regis (radą królewską), którą w języku potocznym nazywano parlamentem. Słowo „parlement" oznaczało w języku starofrancuskim „mówienie". Do 1215 r. owo „mówienie" było jedynie jednostronną komunikacją suwerena z wasalami. W XIII wieku siedziba rady królewskiej stała się miejscem, w którym królowie spotykali się z baronami, aby ustalać odpowiednie obciążenia fiskalne za finansowanie kampanii wojennych lub obronność kraju.

Magna Charta

Podatki były...

Dostęp do treści Archiwum.rp.pl jest płatny.

Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.

Ponad milion tekstów w jednym miejscu.

Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"

Zamów
Unikalna oferta
Wydanie: 11818

Wydanie: 11818

Spis treści

Komunikaty

Nieprzypisane

Zamów abonament