Wirtualny zły dotyk – czy prawo nadąży za technologią?

Wobec braku adekwatnej reakcji prawnej na przestępstwa o charakterze seksualnym w cyberrzeczywistości sprawcy takich czynów mogą odczuwać bezkarność i decydować się na coraz bardziej „odważne” działania. To może prowadzić do tragicznych skutków.

Czy wirtualny zły dotyk może być przestępstwem? Dynamiczny rozwój wirtualnej rzeczywistości (VR) stawia przed prawem pytania, które jeszcze kilka lat temu brzmiały jak science fiction. Coraz częściej słyszymy o przypadkach molestowania w VR, a nawet o „gwałtach” na awatarach. Badania opublikowane przez Center for Countering Digital Hate wskazują, że użytkownicy VRChat, tj. jednej z platform czatowych, mają do czynienia z napastowaniem co siedem minut.

Do niedawna pojęcie „przestępstwo” nierozerwalnie wiązano z fizycznym działaniem człowieka w świecie realnym. Obecnie jednak, wraz z dynamicznym rozwojem technologii – w tym wirtualnej rzeczywistości – gdy granica między światem rzeczywistym a wirtualnym coraz bardziej się zaciera, pojawia się pytanie, czy – a jeśli tak, to w jakim zakresie – prawo karne powinno obejmować aktywność użytkowników VR. Szczególnie istotny staje się problem zachowań o charakterze seksualnym, w tym tzw. wirtualnego dotyku, który dzięki technologii haptycznej może być przez użytkownika odczuwalny niemal tak samo intensywnie jak bezpośredni kontakt fizyczny.

VR – świat coraz bardziej realny

Wirtualna rzeczywistość to komputerowo wygenerowane środowisko, w którym użytkownik zanurza się dzięki specjalistycznemu sprzętowi. Początkowo była domeną gier, dziś wkracza do edukacji, medycyny i pracy zdalnej. Jednocześnie VR staje się przestrzenią...