Klucz do przełamania planistycznego impasu

Zintegrowany plan inwestycyjny może pogodzić interesy prywatnych inwestorów z potrzebami samorządów.

Prawdziwą perłą w koronie wśród zmian wprowadzonych w ustawie z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: UPZP) na mocy nowelizacji z 7 lipca 2023 r. (dalej: nowelizacja) jest nowy instrument planistyczny w postaci zintegrowanego planu inwestycyjnego (dalej: ZPI). To szczególna forma planu miejscowego, która w założeniu ustawodawcy ma połączyć to, co z pozoru wydaje się niemożliwe do pogodzenia – aspiracje prywatnego inwestora i interes gminy. Temu celowi ma służyć przede wszystkim zapewnienie podmiotowi prywatnemu sprawczości w procesie uchwalania planu.

Inwestycja główna i uzupełniająca

ZPI obowiązkowo powinien obejmować obszar inwestycji głównej i inwestycji uzupełniającej. W przeciwieństwie do inwestycji uzupełniającej inwestycja główna nie została zdefiniowana w UPZP. Wobec tego można przyjąć, że inwestycję główną stanowić będzie podstawowe zamierzenie inwestycyjne, które chciałby zrealizować inwestor zainteresowany uchwaleniem ZPI.

Natomiast, zgodnie z definicją zamieszczoną w UPZP, za inwestycję uzupełniającą uznaje się inwestycję w zakresie budowy, zmiany sposobu użytkowania lub przebudowy sieci uzbrojenia terenu, dróg publicznych, linii kolejowych, obiektów infrastruktury publicznego transportu zbiorowego, obiektów działalności kulturalnej, obiektów opieki nad dziećmi do lat trzech,...