Odpowiedzialność za szkody jest ograniczona

źródło: materiały prasowe

Rafał Krawczyk, sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Jeśli przez niechlujstwo pracownik zmarnuje surowiec, odpowie tylko do jego wartości. 
Szef nie może od niego żądać zapłaty wartości wytworu, który by powstał z tego surowca, ani utraconego zysku, jaki przyniosłaby sprzedaż.

Rafał Krawczyk, sędzia Sądu Okręgowego w Toruniu

Rz: Podczas kontroli pracowników produkcji ustaliliśmy, że przez bardzo niechlujne wykonywanie obowiązków zniszczyli oni dużą ilość surowca. Co możemy zrobić?

Po pierwsze, pracodawca może w tej sytuacji podjąć decyzję o obniżeniu im wynagrodzenia na podstawie art. 82 k.p. Po drugie zaś, może zażądać od nich odszkodowania. Górną jego granicą jest w tym przypadku równowartość wynagrodzenia poszczególnych pracowników za trzy miesiące.

Przesłanką odpowiedzialności pracownika za szkodę wyrządzoną wadliwym wykonaniem pracy jest oprócz jego winy i szkody pracodawcy:

- bezprawność zachowania uchybiającego obowiązkom pracowniczym oraz

- związek przyczynowy między niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem obowiązków a szkodą.

Na szkodę o charakterze majątkowym składają się faktycznie poniesione przez pracodawcę straty oraz utracone przez niego korzyści. Jednak odpowiedzialność pracownika, który spowodował szkodę z winy nieumyślnej wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania swoich obowiązków, ograniczona jest tylko do granic rzeczywistej straty pracodawcy. Dlatego w razie zniszczenia lub uszkodzenia surowca, szkodę stanowi jego wartość, a nie wartość wytworu, który by powstał, gdyby surowiec został zużyty w sposób należyty, ani zysk,...