Nie przeszkadzać rzecznikom
Ombudsman musi być niezależny, obiektywny i uczciwy.
Państwa mają wspierać i chronić urząd ombudsmana oraz powstrzymywać się od działań podważających jego niezależność; powinien mu też przysługiwać wystarczający budżet. Takie m.in. zasady ochrony instytucji rzeczników praw człowieka przyjęła niedawno Komisja Wenecka.
W systemie demokratycznego państwa krajowe instytucje ochrony praw człowieka – funkcjonujące w poszczególnych państwach i pod różnymi nazwami – powinny dysponować jak najszerszym mandatem. Tak stanowi rezolucja 48/134 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z 1993 r. ustanawiająca tzw. zasady paryskie, które są dla nich wskazaniem i oparciem. Polski rzecznik praw obywatelskich należy do grupy instytucji ze statusem „A", co oznacza pełną zgodność z zasadami paryskimi.
Ombudsmani nie zawsze są jednak pożądani przez władze. Jako strażnicy praw ludzi stają w opozycji do instytucji państwa, wskazują na ich dysfunkcje, erozję standardów prawnych czy niewłaściwość działań ich funkcjonariuszy. Każdego rzecznika narażonego na...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)