Większa ochrona prawna beneficjenta

źródło: Rzeczpospolita

Joanna Sebzda-Załuska radca prawny, wspólnik GWW Legal, kieruje praktyką Prawo zamówień publicznych, finanse publiczne i fundusze unijne.

Obowiązek zwrotu całości lub części dotacji finansowej może stać się przeszkodą w realizacji ważnych inwestycji. Dlatego za kluczowe uznać należy określenie jasnych i przejrzystych zasad ustalania korekt finansowych i prawnych możliwości ich kwestionowania

Relacja między ustaleniem i wymierzeniem korekty finansowej a żądaniem zwrotu środków unijnych nie jest łatwa do określenia.

Próbę zdefiniowania wskazanych instytucji prawnych i określenia wzajemnych relacji między nimi podjął Naczelny Sąd Administracyjny w precedensowym wyroku z 18 stycznia 2013 r. ( II GSK 1777/12) dotyczącym projektu realizowanego przez Gminę Gołdap. NSA miał zdecydować, czy gmina Gołdap ma zwrócić część środków unijnych, której żąda Warmińsko-Mazurski Urząd Marszałkowski.

Stanowisko NSA może mieć doniosłe znaczenie prawne i wpłynąć na zmianę utrwalonej praktyki. Dlaczego? Obecnie ogromne kontrowersje budzi tryb w jakim beneficjenci, często małe gminy lub mali przedsiębiorcy, mają bronić się przed korektami i kwestionować zasadność ich nałożenia. Trybu tego nie precyzują bowiem żadne przepisy.

Jak wygląda praktyka

W praktyce wymierzenie korekty finansowej oraz żądanie zwrotu środków nie są traktowane jako dwa odrębne byty prawne. Wręcz przeciwnie. Kwestionowanie zasadności nałożenia korekty finansowej odbywa się dopiero na etapie zaskarżania decyzji w przedmiocie zwrotu środków, co powoduje, że beneficjent nie ma możliwości zanegowania korekty bezpośrednio po jej ustaleniu.

Analiza praktyki instytucji nakładających korekty finansowe...