Kiedy niższa płaca dyskryminuje

Pensje | Jeśli pracownicy na jednakowym stanowisku osiągają różne zarobki, o dyskryminacji można mówić tylko wtedy, 
gdy udowodnionym powodem tego zróżnicowania jest wiek, płeć lub inna świadcząca o niej przesłanka.

Przełożeni dość często słyszą od pracowników zarzut nierównego ich wynagradzania. W opinii wielu z nich oznacza to dyskryminację. Jednak przepisy o dyskryminacji należy rozpatrywać w ujęciu całego rozdziału IIa kodeksu pracy, a nie opierając się wyłącznie na treści art. 18^3c k.p.

Jeśli nie chodzi o wiarę czy poglądy...

Przepisy o dyskryminacji płacowej pracowników obowiązują od 1 stycznia 2004 r. Zostały wprowadzone ze względu na integrację Polski z Unią Europejską jako konieczny element wdrożenia wspólnotowego prawa. Dyrektywa 2000/78/WE nakazująca wyznaczenie sfery ochrony przed dyskryminacją ma chronić pracowników przed nieuzasadnionym różnicowaniem przez pracodawców oraz chronić wartości uznane w Unii Europejskiej za nadrzędne. Taką wartością jest równe traktowanie w zatrudnieniu.

W opozycji do niej jest nieuzasadnione różnicowanie płac poczynione w jakikolwiek sposób – bezpośrednio lub pośrednio – z przyczyn wymienionych w art. 18^3a § 1 k.p. W szczególności chodzi o dyskryminację ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, zatrudnienie na czas...