![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Zaid chce żyć, choć nie istnieje
„Kafarnaum" to przejmujący film o ludziach wyrzuconych przez nędzę na margines. O dzieciach walczących w slumsach, by przetrwać każdy dzień.
– „Kafarnaum" nie jest zapisem dokumentalnym, ale wszystko, co się w filmie znalazło, jest oparte na prawdziwych zdarzeniach – mówi jego reżyserka Nadine Labaki. – Dużo czasu spędziłam w najuboższych dzielnicach Bejrutu, przez trzy lata chodziłam do ośrodków odosobnienia dla młodzieży, do sądów. W moim filmie wszyscy grają siebie. W swoje postacie wlewają własny ból.
Zaid ma 12 lat, zmierzwione włosy i doświadczenie, które nie powinno być udziałem żadnego dziecka. Na salę sądową zostaje doprowadzony w kajdankach, bo nożem okaleczył mężczyznę, któremu rodzice sprzedali jego 11-letnią siostrę. Dziewczynka zaszła w ciążę i w czasie poronienia wykrwawiła się na śmierć. Ale teraz to on oskarża. Zarzuca matce i ojcu, że dali mu życie, nie mogąc dać ani miłości, ani...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
