Strzały w samoobronie czy samosąd

Prawo do samoobrony nie uprawnia do robienia z siebie samozwańczego szeryfa. Strzelanina w Bystrzycy Kłodzkiej z udziałem instruktora strzelectwa rodzi pytania o granice dozwolonej obrony koniecznej.

Mężczyzna miał spięcie z trzema podpitymi panami, zaczepiającymi ludzi na bystrzyckim osiedlu. Byli agresywni. „Mężczyzna wrócił do domu, zostawił psa, wziął karabinek automatyczny, wyszedł z domu i ponownie spotkał tych trzech mężczyzn” – relacjonował prokurator. „Znów doszło do kłótni. Mężczyzna oddał strzał ostrzegawczy, a później oddał kolejne strzały w kierunku 26-latka, który zginął na miejscu”. Pozostała dwójka uciekła. Mężczyzna miał pozwolenie na broń, był instruktorem strzelectwa. Usłyszał zarzut zabójstwa z zamiarem bezpośrednim.

Obrona konieczna to temat rzeka. Powraca raz na jakiś czas w sprawach kontrowersyjnych. Emocjonuje szczególnie, gdy broniący się użyje broni palnej. Zgodnie z przepisami, człowiek nie musi uciekać. Kodeks karny nie przewiduje, by prawo ustępowało przed bezprawiem. Zaatakowany ma prawo użyć broni palnej, gdy zagrożone jest jego życie. Jeśli napastnicy mają przewagę, niebezpieczeństwo zamachu jest większe niż w sytuacji „jeden na jednego”.

Powzięcie zamiaru zabicia napastnika nie jest złe, jeśli jest reakcją obronną na zamach...