Przebaczenie jest wielką ulgą

Po wspaniałym epizodzie pomocy i braterstwa z 2022 r. relacje polsko-ukrańskie zastygły jak wychłodzona lawa.

„Wróć, Izraelu, do Pana Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną twą winę. Zabierzcie ze sobą słowa i nawróćcie się do Pana!” (Oz 14,2-3), czyli o mieszaniu polityki z religią

Ukraina potrzebuje nawrócenia – takie hasło umieścił na okładce „Gość Niedzielny” (średnia sprzedaż ponad 50 tys. egzemplarzy tygodniowo!), kościelny tygodnik opinii podlegający Archidiecezji Katowickiej. Odwołując się do wiary i duchowości, redaktor naczelny, ks. Marek Gancarczyk, zaprzągł religię do aktualnego konfliktu politycznego. Działania ukraińskiej elity politycznej rozciągnął na cały naród, który – zgodnie z autorską tezą – zatracił chrześcijańskiego ducha. Jako przyczynę tego stanu wskazał „wychowanie bez Boga, bez kościoła, bez chrześcijaństwa”. Ta jakże prosta diagnoza duchowej kondycji obywateli Ukrainy idealnie wpisuje się w coraz silniejsze antyukraińskie resentymenty. Problem polega na tym, że taki sposób myślenia ma niewiele wspólnego z chrześcijaństwem.

Niech się rozleje przebaczenie

Eskalacja napięcia w relacjach polsko-ukraińskich przekracza kolejne granice. Po nadaniu przez prezydenta Zełeńskiego jednostce wojskowej imienia „Bohaterów UPA”, prezydent Nawrocki, za zgodą premiera Tuska, odebrał ukraińskiemu liderowi Order Orła Białego. Z kolei Zełeński odwołał swój udział w międzynarodowej konferencji o odbudowie Ukrainy w Gdańsku, a następnie...