Sparta i jej bohaterowie
W starożytności podziwiano stabilność ustroju Sparty, harmonijne wedle zwolenników oligarchii ułożenie stosunków społecznych, wreszcie męstwo Spartan i skuteczność ich armii.
Armia rzeczywiście była siłą i dumą Sparty. W przeciwieństwie do innych armii greckich, które tworzyli ludzie na co dzień uprawiający całkowicie pokojowe profesje, np. garncarze, stolarze, kupcy, spartańska składała się z żołnierzy oddających się wyłącznie rzemiosłu wojennemu. Nie bez racji nazywano ich artystami wojny.
Męstwo Spartan było i jest wręcz przysłowiowe. Spartanin, jak powszechnie wiadomo, wracał z wojny „z tarczą albo na tarczy”. W Sparcie wszystko było podporządkowane celom wojskowym, dążeniu do wychowania doskonale wyszkolonego żołnierza i stworzenia sprawnej machiny wojennej.
Zaraz po urodzeniu reprezentujący wspólnotę starcy sprawdzali, czy niemowlę jest dobrze zbudowane i silne. Słabe podobno porzucano na pewną śmierć w górach. Po kilku latach dzieciństwa spędzonego w domu przychodził czas na trwające od siódmego do 20. roku życia surowe wychowanie spartańskie. Spartiata musiał być silny, mężny,...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta


![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)

