Fabryki broni wyrosły razem z Rzecząpospolitą

autor zdjęcia: Roman Bosiacki

źródło: Rzeczpospolita

Karabinek MSBS Grot, następca kałaszy, jest z innej epoki: ergonomiczny, dostosowany do optoelektronicznych celowników.

źródło: materiały prasowe

Armatohaubica Krab: najważniejszy element systemu, który w armii zapewnia nowe możliwości artylerii lufowej dalekiego zasięgu.

autor zdjęcia: Robert Bosiacki

źródło: Rzeczpospolita

Grom/Piorun, przenośny rakietowy zestaw przeciwlotniczy, dzięki zabójczej skuteczności zwany już „polskim stingerem”.

źródło: materiały prasowe

Moździerz Rak z HSW z automatem ładowania może prowadzić precyzyjny, autonomiczny ostrzał.

źródło: MON

Niszczyciel min Kormoran II dzięki nowoczesnym sensorom i podwodnym robotom zrewolucjonizuje morską obronę.

To Centralny Okręg Przemysłowy, fundowany przez II Rzeczpospolitą, położył fundamenty pod nowoczesny przemysł obronny. Realizację ambitnego planu Eugeniusza Kwiatkowskiego przerwał wybuch wojny. Po przemianach ustrojowych, w latach 90. XX w. polscy konstruktorzy znowu mogli wyjść z cienia.

zbigniew lentowicz

COP – ognisko siły – tak Melchior Wańkowicz określał dokonania budowniczych Centralnego Okręgu Przemysłowego. Historycy gospodarki projekt wicepremiera Eugeniusza Kwiatkowskiego i współpracowników nazywali najbardziej śmiałą w historii koncepcją uprzemysłowienia Polski.

Budowa zbrojeniowych zakładów w tzw. trójkącie bezpieczeństwa (poza zasięgiem lotnictwa niemieckiego i radzieckiego) w południowo-centralnych dzielnicach Polski rozpoczęła się już w latach 20. XX w. Program COP, zakrojony na lata 1936–1940, te wysiłki radykalnie zdynamizował. Plan Kwiatkowskiego miał industrializować i ożywić zapóźnione, rolnicze tereny kraju z trudem podnoszące się po wielkim kryzysie.

Obronne fundamenty

Wielki wysiłek inwestycyjny państwa – na wsparcie budowy przemysłu i infrastruktury: hydroelektrowni, gazociągów, dróg...