Między dyskryminacją a równym traktowaniem

Zasada równego traktowania i zakaz dyskryminacji chronią zbliżone dobra. Inne są jednak reguły odpowiedzialności sprawcy i roszczenia przysługujące pracownikom z tytułu tych niedozwolonych zachowań.

Obowiązujący kodeks pracy zawiera uregulowania mające gwarantować równe traktowanie pracowników w zatrudnieniu oraz przeciwdziałać dyskryminacji, czyli szczególnej formie nierównego traktowania. Przepisy zapewniają pewien minimalny poziom ochrony pracownikom. W praktyce ich stosowanie nastręcza trudności, w szczególności pracownikom, których mają one chronić.

Z uwagi na fakt, że pracownicy zazwyczaj nie widzą różnicy między nierównym traktowaniem a dyskryminacją (co więcej, również prawnicy niejednokrotnie używają tych terminów zamiennie), Sąd Najwyższy kilkakrotnie musiał wyjaśniać, gdzie leży granica pomiędzy tymi niedozwolonymi zachowaniami pracodawców. Mimo że zasada równego traktowania i zakaz dyskryminacji chronią zbliżone dobra, inne są reguły odpowiedzialności sprawcy i roszczenia przysługujące pracownikom.

Charakter naruszenia...

Zasada równego traktowania została wyrażona w art. 112 k.p. Stanowi ona, że pracownicy mają równe prawa z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Oznacza to zarazem, że odmienne traktowanie pracowników jest dopuszczalne, jeśli jest to uzasadnione obiektywnymi różnicami między nimi.

Zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu uregulowany jest w art. 113 k.p. Przepis ten obejmuje i określa przykładowe kryteria...