![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Teoria gier dla lubiących sporty ekstremalne
Wykorzystanie teorii gier w strategii od wielu lat przypomina sporty ekstremalne. Ludzie oglądają je w telewizji lub na żywo z przyjemnością i mówią: „Super, chciałbym to umieć”. Ale gdy sami zaczynają próbować, wszystko przestaje być proste. Chyba że mają pod ręką dobry przewodnik. A najlepszym, jaki może być, jest książka Dixita i Nalebuffa „Sztuka strategii”
To najlepsza moim zdaniem menedżerska książka łącząca strategię i teorię gier, jaka kiedykolwiek się ukazała. Trzy sprawy zasługują na szczególne podkreślenie: zasady budowania strategii, umiejętność manipulowania groźbami i obietnicami, budowa i wygrywanie aukcji i przetargów.
Teoria gier wniosła do sztuki strategii kilka fundamentalnych zasad, których należy przestrzegać, budując konkurencyjne strategie w biznesie. Pierwsza zasada brzmi: patrz w przyszłość, ale wnioskuj wstecz. Jest to kluczowa reguła, bowiem zmusza do pamiętania, że...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
