Rośnie ciśnienie (pary)

autor zdjęcia: Paweł Moszczyński

źródło: Rzeczpospolita

Parowy napęd, który wszedł do użytku na początku XIX wieku, już w latach 40. okazał się sprawdzonym technicznie, rentownym rozwiązaniem.

Pływający na atlantyckich trasach od 1838 roku liniowiec „Great Western” był dochodowy i np. w 1843 roku przychody armatora wyniosły 33 400 funtów, a wydatki 25 600. Gdy właściciel sprzedał statek w 1847 roku, dostał za niego 25 tys. funtów, mimo że bocznokołowa jednostka zbudowana z dębiny już była przestarzała.

Wchodził do użycia napęd śrubowy, nad którym konstruktorzy pracowali kilkadziesiąt lat. Musieli się nauczyć nie tylko projektować śruby, ale i szybkobieżne silniki parowe. Koła wykonywały kilkadziesiąt obrotów na minutę i wymagały wolnobieżnych silników, śruba zaś miała na minutę 100 obrotów i potrzebowała szybkobieżnego napędu. Najprostszym rozwiązaniem był silnik z bocznokołowca obrócony o 90 stopni z przekładnią przyspieszającą. Duże korzyści można było zyskać, podnosząc ciśnienie...