O tarczę wolno się troszczyć

autor zdjęcia: mat.pras.

źródło: Rzeczpospolita

W tekście dla „Rz” zająłem stanowisko zbieżne z oceną sądu. Pismo, jakie skierowali do mnie przełożeni po publikacji, zmierza do wywołania tzw. efektu mrożącego w zakresie przysługującego mi prawa do swobody wypowiedzi.

Opublikowana na łamach „Rzeczpospolitej” 9 czerwca 2026 r. opinia prawna mojego autorstwa zatytułowana „O tarczę trzeba się troszczyć” wywołała reakcję przełożonych, którzy skierowali do mnie pismo.

W jego treści przypomniano mi o obowiązku przestrzegania zasad etycznego postępowania prokuratora, zalecając zachowanie stosownej powściągliwości w wypowiedziach publicznych. Zwrócono uwagę, że publiczne komentowanie nieprawomocnego orzeczenia sądowego, zapadłego w sprawie prowadzonej przez innego prokuratora, przy tym zawierające krytyczne uwagi i sugestie pod adresem prokuratury i jej rozstrzygnięć procesowych, bez pełnej znajomości materiału dowodowego i realiów danego postępowania oraz bez jakiegokolwiek ku temu upoważnienia, jest zachowaniem niestosownym i nieetycznym, obniżającym rangę instytucji i podważającym społeczne zaufanie do prokuratury jako organu stojącego na straży praworządności.

Końcowo wyrażono oczekiwanie, abym w przyszłości w swoich publicznych wystąpieniach i publikacjach zachowywał należytą rozwagę, powściągliwość w wyrażaniu ocen, przestrzegał zasad etyki zawodowej prokuratora oraz dbałości o wizerunek i kształtowanie postaw społecznego szacunku dla instytucji, w której pełnię służbę, będąc prokuratorem.

Nie oceniałem pracy prokuratorów

Przypomnę, że moja opinia odnosiła się do wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie, który...