![[?]](https://static.presspublica.pl/web/rp/img/cookies/Qmark.png)
Subtelny film o życiowych rozterkach Libanek
„Karmel” – debiut libańskiej reżyserki Nadine Labaki – zaraża optymizmem, ujmuje ciepłem. Jest subtelną opowieścią o aspiracjach kobiet Orientu.Filmowy Bejrut, stolica Libanu, tonie w złocistych barwach. Na ekranie trudno dostrzec miasto zniszczone przez wojnę domową między muzułmanami a chrześcijanami (1975 – 1991). Dlaczego Labaki zrezygnowała z pokazania śladów przeszłości?
W tym artystycznym wyborze kryje się sens „Karmelu”. Libańska debiutantka świadomie ucieka od historii i polityki. Jej skromny, kameralny film jest afirmacją życia. Pokazuje, że pod każdą szerokością geograficzną ludziom towarzyszą te same uczucia i nadzieje.
Jednak sytuacja Libanek jest specyficzna. W „Karmelu” oglądamy historie pięciu z nich: właścicielki salonu piękności Layale (Nadine Labaki), jej pracownic Nisrine (Yasmine Elamsri) i Rimy (Joanna Mkarzel), ich stałej klientki Jamale (Gisele...
Archiwum to wszystkie treści publikowane w "Rzeczpospolitej" od 1993 roku.
Ponad milion tekstów w jednym miejscu.
Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej"
ZamówUnikalna oferta
